Tuesday, December 22, 2009

Baby Yellow Jackets

On my previous post, Softball—Monday—3:00-5:00, I finished the post going home singing the cheers. But that wasn’t the end of my day. Upon arriving home, Charis, Janina, and Ate Aira was all present. Kumpleto talaga ang Pacific barkada.

Janina was lying down on her bed in the middle of the room while Charis was reading her Filipino book for some advance reading. I arrived very exhausted due to the happenings in my PE course.

Janina asked me what significant thing happened to me awhile ago. I answered that I enjoyed the cheering lessons with the Yellow Jackets.

So, she remembered the cheers as I answered her question. She shared pa nga her experience too. Then, nagkasundo na kami. Nag-patalbugan na kami ng mga alam naming cheers. Until nagkaaminan na parehas naming gusto maging member ng YJ’s.

Sabi ko sakanya, mag-audition kami! Kasi parehas naman kaming game. Ewan ko na lang kay Charis. Ang Trip nya ata eh yung maging Tiger Mascot. Hahaha.

So, in chorus na kaming nag-ccheer na UST cheers and yells. Nakakahiya nga kay ate Aira kasi ang feeling talaga namin! Hahaha

Nagbagsak nga pala yung shower curtain naming tapos hindi na makabit ulit. Basta mahirap. Ginawa naming yung props ni Janina para may grand entrance si Charis sa aming mini-cheering squad. Nilagay naming yun a top ng bed ko , covering Charis’ bed.

Yung tipong Theatre Arts curtain and drama! Haha, tapos, yellow pa yung shower curtain…PERFECT!

So, nag-banyo na si ate Aira, it’s time for the rehersals. We called our cheering squad, Baby Yellow Jackets.

Actually, two lang kami ni Jan a Baby YJ’s…si Charis yung Tiger Mascot. Ang kanyang gagawin lang ay ang mag sabi ng, “rawr! Rah! Rah! Rah!”

We had several tries kasi we kept laughing. Nahuhulog man kasi kay Charis yung shower curtains kaya nakakatawa. Tapos, ang lakas pa ng boses naming, dinig hanggang kabilang kanto! Whoa.

Meron pa nga kaming intro bago mag cheer at i-reveal si Charis the Tiger Mascot.

We cheered, Go! USTe!, Ganaremos, tapos censored UST hymn (hindi kasi naming alam yung lyrics) kaya actions na lang.

Grabeh, ang saya talaga! Tapos pagod na pagod pa kami. Whew!
At least, we’re ready for the auditions kahit nakakahiya ang mga pinaggagawa naming.

Natigil nga lang kami nung lumabas na si ate Aira sa banyo…mukha na kasi kaming walanghiya pag nag-cheer pa kami sa harapan nya. Wahahahah!

But I noticed ate Aira was smiling when she got out from the CR…most probably because of our rehersals. Natawa siguro sya…tapos hirap pa nyang pigilin.

Vamos! Tigres! El Champion!

Akala nyo plain cheers lang…hindi noh!
Pati actions pinatulan na namin.


-S.Reyes

Somniloquy

Sadyang nasa mood ako mag blog ngayon. Sinusulit ko na rin yung time na makakagawa ako. Sarap man kasi i-share ang nangyayari sa buhay ko kasi ako ay isang interesting na tao. Grabeh anng feeling ko talaga. Ahahahaha. Joke lang po.

Meron man kasing tao ng comment sa blog site ko na www.17kings.blogspot.com...ang nakalagay:

“too busy to write? miss you, Sam…”

Oh ayan, may nakamiss na pala sa mga sinusulat ko. Pasesnya na wah. Miss na rin kita. Sorry kung masungit ako kanina sa simbahan…ala ako sa mood. Sad me… Gusto ko mag-moment. Hahaha

Masarap ang tulog ko kagabi. Naging normal ang buhay ko dahil doon. Hirap kasi ako pag may pasok. Ang aga tapos nagpupuyat pa ko sa gabi para lang sa pag-aaral. Ganyan ako. Nagbago nako ngayon. Isa lang yan sa maraming pagbabago sakin.

May ilang gabi na nasaksihan naming si Charis na nagsasalita habang tulog. Hindi naman daw sya nananaginip ng masama ani ni Charis.

Sa pagkakaalam ko, hindi ito night terrors o panic disorder…ito ay tinatawag na Somniloquy. Sleep Talking.

Minsan nasaksihan ni Janina si charis na kumakanta ng “dapitan.” Wala naming kanta sa mundo na dapitan. Ito ay isa na mga kanto na pumapaligid sa UST, at hindi ito kanta. Habang tulog si Charis, kinakanta nya ng paulit ulit ang dapitan…natunog ng alphabet songs…pero isa lang word ang nasa lyrics…ito ay “dapitan”

Saying, hinsi ko na-record. Mahirap i-describe ang pagkanta at tono nito. Next time, aabangan na naming ni Janina.

May isang time naman na ang sinasabi ni Charis ay “ay nako,” ang weird talaga. Tapos frequent pa ang sleep talking nya. Noong una namin natuklasan ang hidden talent nya…natakot kami ni Janina. Kinalaunan…nasanay na rin kami…at NAHAWA.

Ang pinakamatinding hirit ng sleep talking ni Charis ay nangyari nitong lingo lamang.

Lahat kami ay nakahiga na at lights off na. Biglang sumigaw si Charis ng:

“eh-luko-masigah-rah-fashu-ma!”, sabay sipa sa kama ko sa itaas.
Nagising ako at natakot.

Pano kasi, hindi ko maintindihan ang sinasabi nya. Parang chant na ewan. Hindi naman ito kanta…lalo ng hindi ito dasal. Nye…ang freaky.

Tapos madali tuloy ako nakatulog dahil sa takot.

Sinabi ko nga kanina na nahawa na rin kami ni Janina kay Charis.
Nitong week lang din nangyari samin yon.
Yung akin, rumor palang…hindi pa confirmed kasi si Charis lang ang nakarinig. Hindi kapani-paniwala. Wahahahah!

Yung kay Janina naman ang nakakatawa. Meron kasi silang quiz sa susunod na araw. Tapos ng review sya…nakatulog ng maaga then narinig naming ni Charis na nagrereview habang tulog.

Sabi ba naman eh, “the Philippine constitution…”
Tapos tinanung ni charis ang tulog…

“huy janina, gising ka pa ba???” may halong takot.

“hindi…gising pako…” sinabi habang dilat ang mata na namumula at naka-dipa paharap ang mga kamay.

Parang zombie na nakapako sa krus. Hahahaha. Nakakatawa talaga!

Pagkatapos ng blog na ito..patay nako kay janina.

Yung kaso ko naman ay mukhang hindi totoo.Kasi nga si charis lang ang nakakrinig.

Sabi ko daw, “ikee…” grabeh. hindi talaga siguro totoo. Madami naming pwedeng sabihin , ikee pa! juice ko. Pwde nmang “shhhhhhh--’’ sobrang cheesy!!!

Sabagay, nangyari yoon nung Wednesday…pumunta ako kila ikee at nag stay buong araw doon kaya siguro.

LESSON: ang sleep talking ay nakakahawa, mas mabilis pa ito kumalat sa a(h1n1).

-S.Reyes

Are you pregnant?

So, meron akong terror prof .

Pag hindi ka tumayo pag recitation, tatanungin ka nya ng:

“Are you pregnant?” grabeh. face to face yan dude.

Ang dami ng na biktima. Buti na lang ako hindi pa. wii.

Ayon, gusto ko lang i-share.

Take note, Theology prof pa naming yan wah.

Na-miss ko tuloy si Teacher Awie, Sir Rolly, at Miziz.

-S.Reyes

Human Radio

Last week lang to nangyari…
Pag hindi ako nakagawa ng blog abou this event malamang makakalimutan ko lang tapos maaalala ko lang tuwing maririnig ko yung mga kanta. Hahaha

So, one time nagkatipon tipon kami. Syempre, ako lagi ang huling umuuwi sa condo kasi akin yung may pinaka mahirap na schedule. Minsan nga lang kami nagkakaabutan sa hapon na sama sama talaga. Minsan kasi yung isa umaalis tapos kakain kung saan saan. Most of the time ako yun.

Doon sa room namin, kinuha ko tong net book ko para ipakita kay Janina yung lyrics ng songs para makakakanta na kami na hindi gibberish at kung anu anong ibentong lyrics.

Si Charis ay nag-aaral na naman nung Theology nya…sadyang masipag syang tao. Tapos ako naman ay tinatamad pang gawin ang home works ko. Hahaha. Shox. Loaded pala ako noong araw na yun.

Kinanta naming ni Janina yung Jai Ho! (original version) , Jai Ho! (pcd), the climb, at mga Demi Lovato songs. Nakoo! Lahat na ng kabaklaan sa mundo!

Alternate kami sa lines, at halata naming nabubulabog na si Charis samin. Syempre, hindi pa rin sya umalis. May part of her na gusto nya pakinggan ang concert namin.

Hanggang hindi naming perfect and isang song…kinakanta pa namin paulit-ulit. Dapat kasi maganda ang kalalabasan ng rehersals namin…parar parin ito saaming munting pangarap na YJ’s. hahaha

So, nagkaalaman na ambisyosa talaga kami ni Janina. Hahaha.
Wala naman si ate Aira nun kaya free na free na naman kami.

Nakakapagod man kumanta, tapos mejo paos nako dahil nga nag-cheering kami noong isang araw, pero tuloy parin ang pagkanta. Tinapat naming ang electric fan saming dalawa ni Janina. Hamo ng mainitan si charis, for the sake of Music Video effects.

Ayan, feeling Mandy Moore naman kami ngayon….kumakanta with Hair blowing effects, bongga! Di ba?

Kailangan ko ng umalis kasi nga magkikita kami ni Ikee at kakain na kami ng dinner ni Charis sa Nutrioptions(bilihan ng paborito kong inumin).

Habang hinihintay at hinahanap naming si Ikee, doon muna kami pumunta sa tambayan ni Lola Nelds. Then, nainip na kami. Pinuntahan naming si Ikee sa room 203 sa faculty of Pharmacy. Alam naman ni Charis yung place kaya hindi kami naligaw.

Pagkarating doon, wala na si Ikee kaya umalis kami agad. As in walang laman yung room. Kakatakot. Doon pa naman yun sa Main building ng UST tapos, pagabi na rin.

Freaky talaga. Habang pabalik kami sa tambayan ni Lola Nelda, narinig ko si Charis kumakanta nung The Climb. Wahaha! Na-LSS samin ni Ja. Lahat ng kinanta naming kanina, sya naman ang bumabanat ngayon! Grabeh. Lufet talaga.

Tapos, tawa ako ng tawa. Medyo matagal pa kami naghintay para Makita si Ikee. Dumating na rin sya…kumakanta parin sa Charis. Nag-pretend pa nga kami na hindi kilala si Ikee para ma-test kung papansinin man kami. Ayon, kasma nya si Dane (yung bago nyang friend). Nag-hello man ako, and it was my second encounter with Dane. Lagi ko nga sya binabati pag nakikita ko sya.

Friends of my friends are mine too. 

Si Charis man ay binati si Dane, hindi sya msyadong nagging friendly kasi gutom na siguro. Wahahaha. Takbo kaya kami ng takbo pabalik-balik sa Lola Nelda Stration papuntang Main building para lang makita si Ikee. Aww. Sweet nga weh.

Ayun, naibigay ko na ang dapar kong ibigay. Nakakain na rin kami ni Charis ng dinner after maitawid si Ikee pauwi. Na-busog talaga ako at nag-enjoy sa araw na yon.\

THEME SONG of the DAY: The Climb, by Charis Cauyao

-S.Reyes

Platinum Record

Nitong mga araw na ito…lagi na akong inspired. Sobrang cheesy!!!

Iniisip ko na lang na may pagkain sa susunod na araw kaya ako nag-aaral.
Ganun ang Gawain ko pag tamad na tamad na talaga ako.

Minsan kasi, ang hirap na talaga. Tapos hindi ako sanay na nahihirapan. Ngayon lang College ako.

May time na nakapag-pahinga rin ako sa hapon. Nag cut ako ng classes para makauwi ng maaga. Ahem. Free cut po ang tinutukoy ko, hindi yung illegal. Never kong gagawin yon. Nax naman!


Humiga ako sa kama ni Charis, tapos si Janina naman ay nakahiga sa kama nya. Pinahiram k okay Janina ang ipodTouch ko habang ako naman ay nagpapahinga bago mag aral. Kumakanta ba naman si Janina ng Knock You Down…

Paulit ulit na lang. nakakasawa kaya. Tapos si charis sinumpong na naman ng hindi pagsasalita. Juice ko! Nagiging abnormal na naman sila.

Dahil nga wala akong magawa. Naisipan ko na lang mag text habang nag-cconcert si Janina. Nakita ko yung voice recorder application sa phone ko. Naisipan ko tuloy i-record yung kanta ni Janina gagabeans.

Wala talaga syang kaalam alam na na-record ko na yung knock you down nyang version. Pinakinig ko ito sakanya, at sinampal sampal ako pagkatapos. Pasintabi lang po sa mga batang nakababasa, ang mga sumusunod ay may halong kagimbal gimbal na pangyayari. Patnubay ng magulang ay kailangan.

Tapos tawa pa kami ng tawa! Pinaulit ulit ko pa ng play yung song nya! Wahahaha.
So, parehas na kaming napagod. Nag-stop na rin syang kumanta.

Ako naman ngayon ang bumirit! Hala, no boundaries ang kinakanta ko na feel na feel pa. nakakahiya talaga. Tapos, na-record man ni Janina!!! Nakaganti ang loka loka. Nakakainis. Tapos si Charis ata nakatulog.

Ayon, natapos na ang pag record record namin. Napagod man kasi kami. Feel ko nga pagkanta ang solusyon sa pagod na utak, katawan, at puso. Ayon! Sobrang cheesy talaga!

Sayang nga, hindi ko parin na-uupload ang Knock You down ni Janina. Ala kasi ako mxadong time.

Ilan lang ito sa mga masasayang pangyayari sa aking mga unang araw ng college.

Song of the day: Knock You Down, by Janina Mercado

-S.Reyes