Wednesday, January 13, 2010

Langis ng Paniki

Mga pitong taong gulang ako noong nangyari ang isang nakakadurog dangal pangyayari. Hindi ito nangyari sa isang karaniwang lugar kundi sa loob pa mismo ng simbahan. Noong unang panahon, tuwing nagsisimba kami ay umuupo kami sa medyo unahan upang maipakita na nakikinig sa sermon kahit minsa'y hindi naman. Sabay-sabay pa kami noon nag-sisimba. Kasama ko si Mami at Dadi pati na rin si yaya Ann. Ako ang naupo sa pinaka gilid ng mahabang upuan sa simbahan. katulad ng ibang bata, hindi rin talaga ako nakikinig sa misa. If I know, kayo rin naman!

Malapit na ang communion kaya kailangan ng lumuhod. Hindi ako lumuluhod noon kasi lagi akong naka-dress. Tapos saksakan ako ng arte kaya ayoko madumihan ang magarbo kong damit. Halos lahat ng tao sa simbahan ay nakaluhod na at ako'y hindi. Meron akong napansin sa na lumilipad sa itaas ng bubong ng simbahan...Pinagmasdan ko itong mabuti at sinundan ng aking magandang mga mata. Dahil bata nga ako, sobra akong namangha sa kakaibang pangyayari na ito. Hindi naman kasi basta ibon ang nakita ko kundi paniki sa bubong ng simbahan. Napakasaya talaga.

Para akong autistic na nakatingala at patuloy pa ring sinusundan ang pag-galaw ng mga paniki sa itaas. Napagod na rin ako at bumalik sa aking orihinal na posisyon. Pagkasabi ko ng "Amen" (ayan, nagpparticipate nako), biglang nabasa ang aking buhok at ang minamahal ko pang bangs ang naubuhusan ng---
hindi ko malamang liquid itech. :))

fineel ko gamit ang aking kamay kung ano yung basa sa ulo. Linapit ko ito sa aking ilong sabay singhot at naamoy kong maasim-asim ito. Dahil nasa likuran si yaya Ann, tinawag ko siya at sabing,

"Ya Ann, ano ba to? tikman mo nga. Maasim kasi yung amoy."

hindi ako pinansin dahil nagdarasal siya ng mataimtim. Nagmukha pa akong tukso. Di ko nalang pinansin ang nangyari hanggang makasakay na kami sa kotse pauwi sa bahay. Tahimik ang lahat at biglang nagsabi dadi.

"Yung anak ko eh naihian ng paniki. Nakakatawa."

---Nainis ako at sobrang na-badtrip. Nakita pala ni dadi na naihian ako ng paniki, hindi niya pa sinabi at pinagtawanan pako. Sobra akong na-hurt. :c

Nakakadiri naman kasi talaga. Kaya pala ayaw tikman ni yaya, ihi pala. XD

Thursday, December 31, 2009

Golden Apple


Finally, I got the chance to visit Ninang after all the failed meetings we set. Mang Carlos drove me to CdSP like what it was in high school. I saw the same people, some are new. I entered the gate by the help of Mang Roger. I waited very long before Ninang came down. I looked around the familiar surroundings where I couldn't believe that I wasn't there for a long time. Physically, there are a lot of changes in my old school, but I still get the warm welcome like what I always had before. The people were the same, treated me the same--not a stranger for a visit. I miss looking around, sitting as the December breeze drew against my face.Ninang arrived, and we seated in front of the Grade 2 room. I was with another guest, a friend of Ms. Santos. I couldn't imagine I could really relate to adult's conversations. I felt a little matured joining the talk. I actually informed them a lot, like I was really an adult. :)) grabeh! We talked about the current events and ofcourse, we talked about "me". Ms. Santos pressured the cooks to hurry our food. She said I was onlt there for the food. Ninya didn't show up because she was still in her pajamas...sleeping. Claire greeted me and asked how I was doing since I left the school. It was too shocking for her to ask such question, knowing that she's only five...and in kinder. She asked where Michelle is, and she told me that I should've brought her with me. Ms. Santos blamed me for not bringing Ms. Amanda Gonzales with me, she told me to keep her safe and extend her holiday greeting to her family. Going back to the conversation, we also talked about the changes regarding my batch mates...how are they doing, and who are they now. Ms. Santos mentioned about achievements, and I couldn't really share a lot about that since I don't have much of it.

She told me to do well on my studies and be a doctor as she remembered that I almost promised that to everyone in the town. Tita Rosie saw me, interviewed me about college, the comparisons, I couldn't imagine how I was back there in the school and how culture shocked I was in Manila. She hugged me and went to the kitchen to assist on the most awaited food. Ninang will go to SM Pampanga so I just stayed until after lunch. I dined with Mami Lola, Ninang Mz, the other guest. We ate Pancit fresh from Tuguegarao city, :)) that's how they call it. Plus, Ninang Mz made me a cheese sandwich and forced me too eat it. After I finished a plate of the pancit, she gave me another round of the pancit. I really ate A LOT, against my will. :)) I love ninang for always making me force to eat. I miss that, so much.

Ninag said, "nagbibigay ka pa ng regalo, eh ako ang may trabaho!" <--sobrang speechless ako. :)) Well, she gave me her gift...3 golden apples (very rare) and an envelope with CASH $$$ inside. woot! :)) meron nako pamasahe pauwi :)) She also said that, " mahirap ng magkamali ng regalo, ikaw nalang bumili ng gusto mo".I noticed the donation boxes where still there together with the excess Christmas Fundrive. I remebered that I was responsible for that Last School year, an project of the student council to help kids and make their Holidays happy. So much for the drama, I realized that they still continued what I started before. Really, thanks for them...the new SC's will help a lot.

Ms. Santos said that she's touched with what I said last night and she understood why I couldn't come to the reunion last night. She also asked when we could have a Alumni Homecoming. I said that our batch isn't that close unlike the other batches. Despite my negative response, she said that we are always welcome in CdSP. She warned me about using paputok as we talked "pasabog" in politics. I shared that last year, I got an accident with roman candles. The blow went out the other side towards me not in the usual pointing direction. Pabaliktad, then napaso ako. Not a major disaster, no damage skin, I just felt HOT, hotter than the usual me. :))

Before I left the school together with the people I love, i hugged and kissed Ninang Mz and hope to see her again soon. I may lost inspirations throughout the year...Now, I found another that I wouldn't lose. :)

As John Gay said, "We only part to meet again"

you people should start reading english dramas and poetry. Try reading John
Gay's, very inspiring :)

*Golden apples are the symbol for CHAOS in Greek Myth. Let's learn from chaos,
and refrain for having our own disasters ;)

*this is worth millions, it's my year ender post. This is how I started this year, and
this is how will I face TOMORROW. Happy New Year Everyone! :)

-S.Reyes

Wednesday, December 30, 2009

Paskuhan 2009 (FIRST)

I never knew that I'd be having a different Paskuhan from the original plan celebrating it. Sobrang ibang-iba. Maki, Jr, Faye, anf I were planning our 'porma' and everything in our first ever UST Paskuhan. So, most-awaited talaga itong event before our Christmas Break. In the morning, we had our Christmas Party with the whole class (p5). Nung una, super konti palang ang tao kahit nagpa-late na nga ako. Noong dumami na, we had our salu-salo. Syempre, inaabangan ko talaga yan. Actually, nag-mukhang feeding program. Busog kami sa pizza at Pancit. Ginahaman ko na ata lahat! ang takaw ko talaga. Isa pa ako sa una na kumuha ng pagkarami-raming pizza. SI Mikka naman yung sauce ang pinatulan! bumuga tuloy ng apoy. Meron din kaming games, halatang hindi planado and at random lang talaga. Pero masaya! Una, 'bring me' tapos binabato at binabalibag lang yung mga requested items. Nanalo ako ng isang beses...sapatos daw na walang lace...kaya binato ko sa harapan yung akin. Sobrang nahihiya ako sa aking pinaggagawa. Nanalo ako ng amazing prize na mentos candy. Pinamigay ko ang kalahati kay issachu. :))


After nun, naglaro naman kami ng 'the boat is sinking'. Syempre, pinili ko na ang mga kakampi ko at meron ng pormal na kontrata. Partners kami ni issa poreber!!! :)) pero talo naman kami. At least, umabot kami sa mga critical na rounds. Sobrang benta talaga, kapit-bisig-hawak-kamay pa kami! talagang walang tatalo. Si Maki ay walang solid na kinakampihan. Pagmatatalo na ang isang grupo, iiwanan nya at makikihalo sa iba. Ang unang-una niyang nilaglag ay si Mikka (kawawa naman) walang siyang kaalam-alam na iiwanan sya ni Maki sa oras ng kagipitan. Patuloy pa rin ang laro at dumadami na ang mga pinagtataksilan ni Maki. Napaka-walanghiya talaga, pero nakakatawa. Naubos ang boses ko, malat tuloy ako pagdating ng gabi. Wala ring sense ang paghihirap at paglalaglag ni Maki kasi natalo naman siya nila Donitz. Natalo kami ni Issa kasi iniwanan man kami ni Maki!!! Mainam sana ang team building namin kaso nagkulang na talaga ang pwersa. Sayang! galing pa naman namin ni Issachu.


After noon, gutom na ulit ako. :)) meron kaming nilaro na si Koko yung nag-fascilitate. Nung una, hindi ko magets yung game...pero ok naman. Nagbigayan na rin kami ng gifts para matapos na. Buti nalang at si Jerina ang nakabunot sakin! gusto ko talaga yung bigay nya at buti nalang at alam nya talaga ang gusto ko! woot! palakpakan! Nahihiya man ako magbigay ng regalo sa mga piling tao...kasi shy type ako. maninwala ka. :))

Umuwi na ako sa Pacific, natulog ako...pero FAIL. Gumala kami ni Janina!!! Nag-aya syang maglaro sa net kaya sumama ako. Para kaming baliw sa computer shop kasi kami lang ang maingay at tumatawa mag-isa. Ang plano namin nila Maki ay pumunta ng maaga sa UST for Paskuhan and dinner. Pero hindi yun nasunod kasi nag-parlor pa si Faye (ang kyoooooot!!!). Doon na nagsimula ang pagbabago.

NAg-text na si Ikee sakin, magkikita kami sa UST. Doon muna ako sa mga blockmates ko...tapos sinundo ko sya sa Main building. Sasama raw muna sya sakin PANSAMANTALA but naging FOREVER. Umupo kami dun sa bato...unusual talaga at nagkkwento sya at kinakausap nya ako. Then inuulit nya lagi, 'nakakahiya naman sa blockmates mo', tapos puro 'shattap' ang sagot ko.Sobrang nagkkwento at kinakausap nya talaga ako...but i always looked around when she did that...puro tuloy bira at palo nakuha ko! berry naiz! Pero hindi pa ako badtrip nyan...mamaya pa. Binili nya ako nung glow in the dark bangles...pero yung 5pesos dun sa nagastos nya ay sakin galing. Noon ko rin na-realize na wala akong dalang wallet! lintsak!!! Buti nalang at ayos lang daw na samahan nya ako kunin. Maling wallet ang nadala ni Janina, pero ayos lang kasi ang bait nya sakin. Nakipagsiksikan kami pauwi ng Dapitan.

Wala rin pala akong dalang susi kaya hiniram ko pa yung kay Janina (life saver talaga!). Hindi ko nakita si Janina nung paalis na kami kaya pinabigay ko nalang sa kaklase nya na si 'Billy Cells'. Mabilis kaming nakabalik sa UST. At nag-aya si Potian sa Shakey's para i-treat kami kasi b-day nya nga pala. Sinabi ko kila Faye na hindi nako makakasama dahil kay Ikee. HIndi naman kasi pwedeng iwan si ikee at magpakasaya ako. So, pinili ko nalang na samahan si Ikee. Actually, sinasama pa nga nila si Ikee pero nahihiya na talaga ako kasi ang bait nila. Sabi ko kay Ikee, lahat ng gusto nyang kainin at inumin ako na ang bibili at magbabayad. Hindi naman kasi ako sanay na may inaalagaan o kaya inaasikaso, kaya yun na talaga ang best kong magagawa. Akay-akay ko sya kahit sa may footbridge na ng Espanya. Bawal kasi syang mahiwalay sakin kasi nasa labas kami...at delikado.

Tinatanung ko na rin kung ano ang gusto nyang kainin at dessert kasi hindi ko na talaga alam ang gagawin ko sakanya. Medyo badtrip na ako kasi ang init init, hindi na ako makasama sa blockmates ko, at hindi na rin ako makapag-enjoy. But I realized din na 'it's worth the sacrifice'. Tuluyan na talaga akong hindi nakasama and I was locked to her na. We ended up eating together in Goldilocks, i wasn't talking na, and masungit nako nun. Sakin kasi nakatapat ang aircon!!! Juice ko, nag-evaporate na ang katubigan sa katawan ko para akong nahipan ng ipo-ipo. Sobrang lamig!!! grrr....Suddenly, pinuntahan ako nila Maki...hindi na sila sumama kila Potian kumain at binalikan kami nila ikee. Nahiya na talaga ako ng sobra...kasi ang bait talaga nila!Sobrang sweet pa, i'm so lucky to have them. Nawala na rin init ng ulo ko.

sabay-sabay kami bumalik sa UST at sama-sama rin kaming nanuod ng concert, ahem, kasama ko pa rin si Ikee. Someone asked me why I couldn't leave Ikee...sagot ko: 'you don't leave a Gonzales alone, especially if 'ikee' s the name...fragile sya. :)) Medyo na-hurt nga ako kasi, Ikee kept texting her friends and I felt like she's planning to leave me rin after all the risks and sacrifices na nagawa ko na.Hay nako, pero sabi nya hindi naman daw, so I believed. :)

Nag-enjoy naman kami sa program and sobrang dami ang inokray namin during the show. At syempre, umaasa talaga kami dun sa raffle prizes!!! :)) kaso puro naman ENG o COMMERCE ang nananalo. At 10 o'clock, nagpaalam muna ako kila Maki kasi may meeting kami ng HS friends ko sa harap ng Main sa pamumuno ni Roxybabes. Nagkita-kita nga kami at nalaman namin na si Abi pala ay nawalan ng cp. Pagod na pagod na talaga ako nun, at hawak ko pa rin si Ikee. Pinilit kami ni Rox na samahan syang kumain. At napadpad kami sa Matthew's. Si ikee, hindi pa nakuntento sa pasakit sakin at nagpabili pa sya ng Raspberry shake sakin. Nauto naman ako, at parehas naman kasi kaming uhaw. Nag-kwentuhan naman kami, at kung sinu-sino nakita namin. Umupo na nga ako sa semento sa sobrang pagod habang naghahanap sila ng makakainan. Hindi na ako nakabalik kila Faye, nagtext nalang ako kasi prisoner nako ni Roxy.

Masaya noong nanuod kami ng fireworks. Amazing talaga, tulo-laway kaming lahat! Sayang at hindi nakapunta si Michelle. I forgot to mention na inabot ko rudely yung regalo ko kay Ikee nung nakaupo palang kami at sandali palang kami magkasama. Pano kasi, nahihiya nga ako kaya ganun ako magbigay ng regalo...hinid talaga nakatingin. Kay Janina lang talaga ako sweet. YZUng kay Roxy naman, sinaksak ko sa baga nya habang nagkasalubong kami sa 3rd floor nung umaga.

Noong natapos ang Paskuhan, umuwi muna kami sa Pacific upang kumuha ng pajama na baklang-bakla para sa sleepover kila Ikee.On the way sa Pacific, merong mga patung-patong na garden hose na makapal sa ground. Hinto ito napansin ni Ikee kaya bumulagta sya. Nakadipa kahalikan ang lupa, dun pa sa madaming tao nadapa ang loko! Buti nalang hawak ko kamay nya, kaya kalahati ng katawan nya ay nasalo ko naman. Mukha tuloy nadapa rin ako. Pero buti naman at ayos lang siya. Pinagpag ko pa ang pantalon nya at mabilisan ko tinulungan patayo bago mamukhaan ng mga tao. Ang masama nyan, natawag namin syang ikee habang nadapa sya...nalaman tuloy ang pangalan! hahaha, nung una, hindi lang namin pinansin ang pagsemplang ni ikee. Pero di namin natiis ni Janina na tumawa. Eh tuwing paglingon ko kasi sa likuran, si Janina naka-smile...hindi ko na tuloy mapigilan pagtawanan si Ikee. Pero himala, hindi ako binira ni ikee sa braso kahit pinagtawanan ko sya...nakakatawa naman kasi itsura! parang humalik sa lupa. :)) Nadatnan namin si Charis at Kuya Mac sa aming kwarto ng bonggang bongga! hay nako, sandali lang kami at umalis na rin kami. On the way sa bahay ni Ikee, nakasalubong ko pa si Wong (blockmate ko). Nakarating na rin kami at tinulungan ko si Ikee mag-setup ng air bed. Minsan, naisip ko rin na mas fulfilling kung mag technician nalang ako. :))

Nag-pajama na kaming lahat at humiga na ako sa tiyan ni Rox. :)) nagpicture-picture muna kami nila Janina. Tapos ang gay talaga! :)) then, lowbatt na kaming lahat kaya nahiga na kami ng maayos. Katabi ko si Ikee, tapos ginawa ko syang bolster sa pagtulog. shush! di nya ata alam, ayaw nya kasi i-share yung kanya eh. tapos lahat sila tulog na, ako nalang ang hindi. Maaga kong pinatay ang aircon kasi si Janina ay nilalamig ng todo-todo. Pagkagising ko, wala na si Janina...umuwi na. Kaming natira naman ay nag-internet muna at nanuod sa mga pinapakita samin ni Roxybabes. Kumain kami sabay sabay at syempre, nahiya na naman akong damihan ang kanin kasi hindi ko bahay yun. :)) kaya konti lang nakain ko...pero mas madami pa rin kesa sa iba. Umuwi na kami, tapos bumalik pagkababa...naiwan ko kasi ung jacket ko sa kama ni Ikee. Then totoo ng umuwi ako. Nag-ayos ako agad ng gamit kasi uuwi na ako ng bulacan. Dapat kila Ikee ako sasabay at sobrang pinipilit na ako...pero hindi talaga pwede kahit gusto ko man. Ayaw maniwala ni Lola Nelda na hindi ako pwedeng sumabay,ang kulet. Need ko kasi bumili ng gift para kay Daddy.

Nakauwi na ako ng Bulacan after 2 months na hindi umuuwi. KO ako sa kwarto pagdating at doon na rin nagsimula maging irregular ang tulog ko. Noong gabi naman, Christmas party for the staffs sa ospital namin. I had to play the piano for a special number with my family.

Again, i have no regrets to all the things that happened that day when i saw the amazing fireworks in UST. Cheers for PASKUHAN 2009!

-S.Reyes

NIGHT CLUB PACIFIC

Matagal na itong nangyari pero hindi mawala-wala sa aking pag-iisip ang natatanging kalokohan na nagawa. Ilang months na rin kami nila Janina, Charis, at Ate Aira magkakasama sa Pacific Suites. Syempre, merong pinagtibay na pagsasamahan at hindi rin maiiwasan ang mga balak gawing kalokohan. Ito ay isang kwento para magbigay ligaya sa inyong pasko, isang munting regalo na puno ng katatawanan mula sa aking puso. Kailangan lang ng patnubay ng mga magulang sa mga susunod na babasahin. PG 13 ito, (patay-gutom 13) :))

Ang mga susunod na eksena ay binabalutan ng maseselan na aksyon na gawa ng mga batang minor de edad kabilang ang awtor. :p

Pacific Suites, Dapitan room M05, oras: gabi.
Tapos ng mag-aral si Janina at ako, si Ate Aira naman ay wala sa loob ng kwarto noong gabing iyon. Si Charis ay nag-aaral pa rin para sa kanyang quiz kinabukasan. Hindi ko masyadong maalala pero Botany ata yung ni-rreview nya. Ako'y kumanta ng mga FOB (Fall Out Boy) songs at biglang nakisabay na si Janina. Ang mga kanta ay dedicated kay Charis Cauyao...parang bugaw lang kami habang nag-aaral sya. :))

Kumuha na kami ng mga bagay para gawin mic at nag-concert. Napakaingay talaga pero hindi lang ito pansin ni Charis. Maya-maya lang, kinuha na ni Janina ang kumot nya at binalot sa katawan animo'y gown ni Regine Velasquez. Kinuha ko man ang aking lampin para ipaikot ito sa ere, para cool. Tumatayo na kami sa kama at nagtatalon, pero wala paring pakialam si charis. Dahil hindi ito umepekto, binuksan na ni Janina ang laptop nya at nagpatugtog ng 'Nobody' at sinayaw namin ito ng bigay na bigay. Medyo napapagod na kami at namamaos pero tuloy pa rin ang laban!

Pinatay namin ang ilaw at napatigil si charis. Kinuha ko ang aking flashlight sa aking cabinet para gawin disco effects. Dahil napakadilim, mas kaakit-akit na ang paligid. Winagayway ko ang flashlight at parang disco na talaga, pero white ang ilaw. Sobrang sayaw na kami ni Janina at todo tagatak na ang aming pawis at pag-anod nito sa kasingit-singitan ng aming kilikili :)))))))

Nakuha na namin ang atensyon ni Charis na parang galit na sya sa amin. Naisipan namin syang bigyan ng regalo upang mawala ang inis nya samin. PInatugtog ni Janina and 'careless whisper' at biglang nanigas si charis sa kinauupuan nya. Sobrang nakuha na namin ang kanyang atensyon. Unti-unti na kaming gumiling kasabay ng mga kulot kulot na nota sa kanta. Mabagal na pagkembot palapit ng palapit kay charis. Sobrang tahimik na nya. :)) tapos patuloy p0a rin ang pagikot ng aming katawan, bababa, aakyat, kukuha ng props, at gigiling ng todo todo. Tumigil sandali si Janina---akala ko pagod na pero nagkamali ako. Tumabi sya sa kama ni Charis, hinawakan ang pole at pumaikot-ikot habang gumigiling pababa! grabeh, sobrang nanghina ako sa kakatawa. Puro kalokohan talaga sya.

Successful naman ang pang-aakit na nagawa namin kay Charis. Tawa talaga ako ng tawa sa mga reaksyon ni Charis. Akala nya, hindi kami marunong gumiling! nakakainis. Pero nakakahiya talaga ang mga pinaggagawa namin. Wag nyo itong tularan.

KO kami ni Janina after ng exhausting na pang-aakit na ginawa namin.

*wala talaga tong sense. I just wrote this after dinner. Walang magawa!

-S.Reyes

100,000

Magkakosa sa saya,
Magkakosa sa mga puna.
O kay bait mong nilalang,
Bakit ka NIYA hinayaan--iniwanan.
Lugmok sa burak ng kalungkutan.
Maghintay ka kaibigan.
Huhugutin ka,
daang libong taong magpapaligaya.
Si isip mo'y di makakalimutan ang sayang dala.
Salamat kaibigan sa pagtulong mo kanina.
Hayaan mo't isa ako sa daang libong---
magpapasaya.



*Guys, hindi ako gumawa nyan. ako lang nag-edit.
Tula by Eve Roxanne Apostol...she just sent it as a text message as a sign of appreciation because i helped her with her Konseptong papel.
I hope you appreciate her work as much as I do. :) cheers to roxy!