Tuesday, December 22, 2009

Busy na ako; Feeling Busy.

Sa totoo lang, madami akong gusting isulat nab log post. Gusto ko kasing ma-share ang aking experiences as a college freshman. In short, para inggitin yung iba. Haha! Joke lang.

And dami kasing changes na nangyayari at may separate post ako tungkol doon. Hindi na rin ako makahanap ng time para sumulat kasi nga “busy” ako.

Madami kasing masaya na nangyayari sakin ngayon at masarap talaga ang feeling pag nakakagawa ako ng blog about it.

Tapos, weekends lang ako my time para makapag internet at gumawa ng posts.
Madalas kulang ako sa tulog at ngayon, may journal writing na naman!!!

Oo, tama! Dati kasi noong high school pa ko, meron kaming journal na kailangan sulatan araw-araw dahil graded ito. Nasayo naman yun kung gusto mong sulatan. Basta ako, sumulat ako nun!

Ngayon naman, sa Filipino subject naming ay pinapagawa kami ng talaarawan. Mas okei pa nga yung difficulty level sa journalism noong high school kesa ngayong college. Pano naman kasi,least dati…English yung sa ibang subjects eh ngayon Filipino lahat. Mahina pa naman ako sa Filipino, tapos bulol pa ko magbasa.

Ayun, nabalik na naman sa buhay ko ang journal writing. At double siya this time kasi member man ako ng Psych Society writers! Oha! Infopsych ang tawag, share lang.

Natupad ang pangarap ko. Sapagkat dati, ang pangarap ko lang ay ang Journal Writing Award sa graduation. Ok lang sakin kahit hindi ako kasama sa top10 o kaya kahit ako pinaka huli sa ranking , makuha ko lang yung award na yun!

Ganun ko talaga pinag-hirapan para lang doon sa award na yun. Parang matter of life and death..kaso alang namamatay. Haha. I’ll sacrifice everything for that award.

Sa kasamaang palad, hindi nakuha nung iba yung award at sakin napunta. Woo! At nasabit pako sa Silver Ribbon sa achievers kaso nawala ko pa ata yung medal ko dun. Naging masaya ako sa Graduation dahil nakuha ko yung gusto ko.

Pinag-hirapan ko talaga iyon nang husto! Sleepless nights, Daytime sleepiness, lahat na ng abnormalities sa sleep nakuha ko dahil doon! Waaa. Tapos may time na meron na rin ibang aspirants for the award and I was about to give up and give away the award to others. Super tamad nako noon.

Hay, kaya kayo na gusto maging journal writing awardee! Hindi niyo kailangan kumpleto everyday ang journal. Wag na kayong magsulat kung wala namang sense yung susulat nyo. Don’t use other words to impress your teacher ‘coz it wouldn’t turn out to be impressive. Hindi nyo kailangan maganda ang penmanship. Hindi man kelangan ng mahabang reflection kung paulit-ulit naman sasabihin nyo. And you don’t need to be somebody else in order to write. Use your words. Express your feelings. Be you.

So much for the tips, going back to the topic. Inaantok nako. And I’m about to end this post na.

So, hindi ako gaanung nahihrapan sa pagsulat ng talaarawan naming ngayon sa Filipino. Mejo nahasa at nasanay nako noong High school sa pagsulat at Mejo konti lang ang pinapasulat ngayon. Hindi kasi padamihan to. Ikaw bahala kung ano gusto mo.

Isa siguro sa sa pinaka-natutunan ko sa CdSP ang journal writing. Actually, hindi talaga siya tinuro formally. Hinayaan lang tayo matuto sa ating sarili. Applicable lang to sakin. Alam ko naman hindi kayo gaanung mahilig magsulat weh, hahaha!

Miss ko na rin mag-blog. Noong bakasyon, ang daming time pero wala naman akong masulat…opposite naman ngayon! Hindi ko na naayos ang blog site ko, eto yun:

www.17kings.blogspot.com


nabulok na. Lahat tuloy ng drafts ko andito sa multiply. Boo! Nakakatamad mag import. Haha. Copy reading pa ulit! Boo! Talaga.

Meron pa pala akong crime na nagawa bago ako nag-graduate with flying journals. Hahahaha! Inuwi ko ba naman yung journals ko, tatlong books na kasi yung nasulat ko. Well, saying naman ang comments at ang hirap ko dun para ma-recycle at sunugin lang. ouch talaga. Kaya inuwi ko.

Pag binabasa ko ulit yung iba kong sinulat doon, natutuwa ako dahil naaalala ko yung mga dati na nangyari noong high school. Hindi man lahat masaya, ok lang kasi sama sama. Hindi nga ako makapaniwala na ako nagsulat nung iba (ang pangit kasi) joke. Haha

Kung dati, school journal lang ako nagsusulat; ngayon, University magazine at paper na! wii. Ang saya.

-S.Reyes

S.

Gabi-gabi na lang ako nag-aaral ng buong puso. Ngayon lang ito nangyari sa aking buhay. Isa ito sa mga pagbabago sa aking buhay. Masasabi ko naman na habang tumatagal ay ako ay nagiging mabuting tao, pero hindi mabuting Kristiyano.

Dahil nga’t lagi akong puyat, araw-araw na lang na masama ang gising ko.

Sapagkat ako’y nagtitipid ng charge ng cellphone kasi tinatamad akong mag-charge at kailangan ko lagging dala cp ko, naka-set ito lagi sa silent mode.

Nang ito ay permanent na na nasa silent mode, hindi na ko makakapag-alarm.

Meron naman akong mga kasamang room mates na maaga at masipag gumising agad.
Laging una si Charis na gumigising dahil maaga ang kanyang pasok at maaga man syang natutulog. Mahiga lang o kaya masandal sa isang sulok, tulog nay an maya-maya. Minsan, sya ang ginagawa kong taga-gising.

Si Janina naman ay may malakas na alarm…babaeng kumakanta ng :

“pick it up!?!?!?!?! …”

Tapos, nakakairita talaga ito. Haha.

May isang umaga na nagpapa-gising ako ng umaga para makakain ako ng normal na breakfast…nakisuyo ako kay Janina na mag-alarm ng ganung oras. Tapos, naliligo na sya tulog parin ako.

Naka-ilang alarm na yung phone nya na kanta ng kanta ng “pick it up!?!?!? …”
7 snoozes na, hindi parin ako nagigising.
Nagising lang ako noong tinawag na nya ako personally para bumangon.

Tapos, lagi pa akong may “S” pag umaga. At ang madalas kong sinasabi ay:

“sleep pa ko…” , sabay talukbong at sleep ulit.

Kahit ang Ultra-Mega-alarm ni Charis na “Canon in D” ay wala paring talab sakin.

Lagi na lang ako may sumpong pag umaga at nhalos lahat ng kumakausap sakin, inaaway ko.

Unti-unti na talaga ako nagiging abnormal. Until now, morning sumpungin parin ako. Wahahaha

Nang minsan si charis ay nanghihiram ng salamin, eh tulog pako, ginising nya ako at tinanung kung saan…tinuro ko ba naman sa maling lalagyan kasi antok pa ko. Kawawang Charis.

Sa ngayon, maganda ganda na ang gising ko, medyo adjusted na rin ako at nahahasa nako sa time management.

Dati kasi sa CdSP, kahit super late na akong nagising, hindi parin ako nalalate. Hinahatid kasi ako ng car. Tapos ngayon, naglalakad ako kaya hindi ako gaano kasanay mag estimate ng oras.

Diskarte lagi ni Mang Carlos ang nagliligtas sakin kapag malapit nako ma late dati, eh ngayon…ako na lang bahala sa sarili ko. Nakakmiss tuloy si Mang Carlos.

Kaya kayong mga mangbabasa, Manage your time and sleep early. But wait! Yung sinasabi nilang it’s better to review nang madaling araw…it’s a fallacy for me.

I’ve tried it and it’s worse than staying up late. Lalong walang pumasok sa utak ko.

Wag nyo rin aawayin and mga tao sa paligid mo, lalo na kung ginagawan ka nila ng pabor. Nakakahiya…huwag kayong magpapadala sa antok.

Antok lang yan…ano naman kung makatulog ka? Oh di masaya, di ba?


-S.Reyes

Alone

Title pa lang akala nyo emote tong post na to. Hindi noh! Ito ay isang masyang experience nitong linggo. Second week na naming as College students.

Nag audition si Janina sa Commerce Journal, at natanggap naman siya. Congratulations! Sana ako ma matanggap sa College of Science Journal Mirage, if ever sasali ako. Sana mmay time pa sa ganyan.

Well, inaya ko si Charis at Janina na puntahan si Ikee kasi miss ko na sya. Joke yan.

Sumama naman ang dalawang—cherry cherry boom boom—gaga.

Bago kami pumunta kay Ikee, After classes naming ni Charis, nag KFC muna kami. Pinakita ko pa nga kay Charis yung mga blockmates ko at nag museum pa kami. Bumili man kami ng UST ID sling. Para palabasin na fake ID at hindi na kami pagkamalan na freshmen. May discrimination nga kasi.

So, ayan pinuntahan namin si Ikee sakanyang room. Hindi pa sila lumalabas kaya naisipan muna naming mag conduct ng sarili naming Campus tour. Pumunta kami sa commerce Building, at kami lang ni Charis ang bukod tanging naka-puti. Hahaha

Tapos sa Main building naman kami papunta sa room ni Ikee. Tiningnan muna namin ang room ni charis kung saan nya naiwan ang kanyang payong. Tapos, doon naman kami sa third floor. Kung saan yung rooms ko, we checked out the org rooms and bulletins while waiting for Ikee.

Dismissed na si Ikee and she signaled for us to wait for a while. We were glad to see her in her purple jacket. Ako na nagbuhat ng bag nya kasi ang dami nyang dala. Sinumpong na naman ako ng aking kabaitan.

Nagpaalam na si Janina samin kasi ay dinner party sya. Si Charis naman may study group na naman ata with Gerald. Sabi ko pa naman wag kaming iiwan na dalawa lang kasi kawawa ako kay Ikee. Ang mean nila. Tapos feel ko tuloy set up ang nangyari.

Gusto pa naman ni Ikee makita si Gerald. Saying talaga. So, nag-CR muna kami ni Ikee tapos buhat ko parin ang bag nya. Pumunta kami sa library at nag –usap lang. Kinamusta na naman nya ang pag cut ko ng classes (free cut to wah) at ang mga friends ko. She insisted na ipakilala ko sya na naman. Nakakainis.

Then sabi ko, hindi na makakarating si Gerald kaya umuwi na sya. Gumagabi na rin at baka maulan pa siya. Kaya ayun, hinatid ko na naman sa Lola Nelda station. Eto ang malupit na ending:

“Lola Nelda, pakisabi po kay Ikee, goodbye at ingat sya!”

And I caught her looking at me as we parted our ways. Puro ganyan ang ending pag nagkikita kami ni Ikee. Napaka walang kwenta. Magsasawa talaga kayo! Wahahaha

I plan not to meet up with her this week. Nakakapagod din kasi noh. Sana mag work ang plan ko para iba naman ang ending. Haha. Lagi kaya ako talo sa huli.

-S.Reyes

Sorbetes ng USTe


Maaga akong umuwi ngayon kasi wala naman kaming zoo 101 class. Nasa Thailand pa yung prof namin. Nagkaron lang kami ng orientation conducted by the College of Science Student Council. Nagpamigay man sila ng Tomasino give aways para mabenta ang kanilang presentation.

Obvious tuloy na lahat ng may bag ni dilaw ay Freshmen. Sometimes, meron ding discrimination pag Freshmen ka. Lintsak talaga.

Naabutan ko si Janina na nakahiga at nag papahinga sa condo. Maya maya lang, dumating na rin si Arnis…ay! Si Charis pala na naka-arnis. Galing ng PE nya. Dala man nya ang paborito nyang laruan na si Gerald. Wahahahaha

Nad-stay at nakipag-tsisimisan samin si Gerald. Wala naman ako pasok kinabukasan kaya hindi nako stressed. May plano kaming bumili ng jacket ni Charis kaso ako lang ang nag tuloy. Hindi kasi maiwan ni Charis si Gerald. Eh ako naman ay may appointment kay Ikee nung Friday.

So, una akong umalis…pumunta ako library dahil andun yung iba kong blockmates. Rewind.

After ng orientation, kasabay ko nga pala umuwi sila Patricia (blockmate ko) kasi doon sya nakatira sa Pacific Grand , katabi lang noon gamin.

After sa library, next stop ko sa museum para bumili na jacket. Nakabili ako, at natuwa pa sakin yung baklang nagbebenta. Kikay kasi ako, wahahaha!

Malapit na ang labasan ni Ikee kaya naisipan ko syang itext. Sabi ko, puntahan nya ako sa library. Eh ang tagal nya, ang ginawa ko naman ay bumili muna sa Dapitan ng Nutrioptions nna Milo shake.

Ang tagal parin nya tapos mag-isa na lang ako naka upo sa harap ng commerce building. Iniwan ko pa naman ang mga blockmates ko para sakanya. Ayun, naiinis na ko. Pinuntahan ko na sya sa Main Building. Para pa naman akong masusuka kasi ang dami ko ng nakain at nainom. Juice ko talaga!

Sabi nya, nasa photocopy section daw sya kasama si Pat Reyes (blockmate nya). Pumunta ako doon sa malapit na upuan doon. Sa may Rector’s Hall ako umupo at umiinom parin ng Milo shake.

Ang tagal parin nya…tapos noong pinuntahan ko na sya sa may photocopoy machine, ala naman. Nag-pipicture lang yung mga blockmates nya…namukhaan ko kasi si Dane. Tapos nasama pako dun sa picture dahil dumaan ako.

Nag text sya na nasa front na sya ng Main Building. Pambihirang tao. Umalis agad. Nagtataka nga ako kung pano nangyari yung weh. Impossible na hindi kami magkita doon sa may machine kasi maliit lang yung space.

Feel ko tuloy pinaglalaruan na nya ako. Eh super pagod nako sa kakalakad at kakakainin. Nag text ako sakanya na lalabas na ko at nasusuka na kasi ako. Siya ang unang nakakita sakin. Talaga naman na isa akong kapansin pansin na tao dahil meron akong kakaibang aura. Hahaha. Parang pheromones…hahaha.

Ang layo talaga ng tingin ko sa kakahanap sa kanya at ng trademark nyang turtle bag. Napagod man ako sa kakaikot, nasa harap ko lang pala. Tinawag nya ako, tapos naghesitate akong lumapit, baka kasi masukahan ko na. Inalalayan nya ako papunta doon sa bentahan ng Sorbetes sa UST. Pinakilala nya ako sa friends nya tapos, binati ko naman.

Napagkamalan pakong Pharmacy kasi halos kaparehas nung uniform. Sabi ko College of Science ako. Tapos nagpa-cute pako kahit masama pakiramdam ko. Binili ako ni Ike eng ice cream at nag sorry ba naman sakin. Hindi ko naman alam kung bakit. Weird talaga sya minsan.

Inakbayan ba naman ako ni Pat Reyes tapos kinakamusta ang feeling ko. Kinalat na ata ni Ikee ang balitang nasusuka ako weh. Hahaha. Nakakainis. Sira na naman image ko.

Medyo nailang ako noong nag-akbay si Pat sakin, friendly pala talaga sya. Tapos, sabi ko sakanya..ayos naman ako. Ang tawag ko nga dun, Reyes weh.

Si Ikee naman kasi, pipili pa ng new friends…kelangan “Reyes” man. Hahaha. Kahit sukang suka na ko, kinain ko parin yung ice cream na binili ni Ikee. Tapos dumami na yung blockmates nya doon…medyo na feel ko out numbered nako ng mga MT (Med tech) kaya umalis ako ng walang paalam kay Ikee.

Mukha naman nag eenjoy sya kaya hindi ko na rin inistorbo. Kinain ko na lang paalis yung Ice cream na galing sakanya. Tapos nag-tutulo na talaga ako every where. Wala pa naman akong panyo. At alam ni Ikee na wala akong panyo. Malayo na rin ang nalakad ko from the Main Building where I left Ikee. Nang biglang may nag called out ng name ko.

Lumingon ako tapos si Ikee tumatakbo, dami pa naman nyang dala. Tapos, nagulat ako dahil nag effort pa syang habulin ako. Bongga! Hindi kaya sya tumatakbo. Tapos ang dami nya pang dala. Sabi nya sakin nagtutulo daw ako, tapos sabay na lang daw kaming umuwi.

Hihingi n asana ako ng tissue sa kanya kaso bago ako makahingi, ay nilabas na sya at binigay sakin. Sabi nya,

“hoy! Nagtutulo ka, magpunas ka nga,” masungit effect nya pang sinabi yan.

Tapos natuwa naman ako, pero rude kasi ang pagkasabi nya sakin kaya sinabi kong,

“ang konti naman nito, pahingi pa.” mejo pagalit ko yang sinabi…

Binigyan naman ako tapos nag smile pa ang loka loka.

Hindi ko na sya kinausap after noon. She would ask questions na naman. Like,

“bakit mo iniwan blockmates mo?”

“pwede mo ba ako ipakilala sakanila?”

Tapos irritated nako. Hahaha. Pinipilit nya na ipakilala ko sya sa new friends ko at kay Gerald. Gusto nya ma-meet.

Hinihingi nya man yung class schedule ko so we could keep in touch kaso nahihiya naman ako ibigay, ang landi. Hahaha

Pag binigay ko kasi, she’d compare it to hers. Tapos sasabihin nya pangit yung akin. Hahaha

Nakita na namin si Lola Nelda and it was time to part our ways. Since dedma nanya ako dahil pauwi na, pinasabi ko na lang kay Lola Nelda na,

“pakisabi po, salamat kay Ikee at goodbye po!”

Then I turned my back. And looked at her, and saw her looking at me.

Your friends could have new sets of friends…
But they’ll run after you, after a little while…


-S.Reyes

Patungong Langit...Street XD


Since wala kaming pasok last Wednesday kasi Manila day, nag set kami ng kanya kanyang lakad. Invite ko sana manuod si Ikee ng Transformers kaso natatakot akong ayain sya. Baka kasi mapagalitan sya dahil sakin. Oh see, may good side naman talaga ako noh.

I asked Ikee, kung pwede ako mag stay muna the whole day sa place nya kasi maiiwan ako nila Janina sa Pacific suites all alone. Si Janina, may lakad with ate Erika while Charis had a study group to be conducted somewhere near UST. Syempre kasama nya si Gerald. Ayown.

Pumayag naman si Ikee tapos masaya nako. Pinaka unang lumayas si Janina noong umaga. Kami naman ni Charis ay tamad pang bumagon. Kumain kami ng cup cakes for breakfast and we both felt unsatisfied with it. So I decided to ask Charis to eat breakfast together at Time Café.

Kumain nga kami doon ng Grilled Beef. Super Heavy Breakfast. Well, we both deserve to have break. Hirap kaya ng pinagdaanan namin. Studies lang wapak na kami. Tama lang yung long sleep at better food for us.

Nagplano man kami ni Charis kumain ng cake some other time. Tapos naisipan kong dalan si Ikee para mamaya ng jumbo cookies. I asked her first kung gusto nya, I shouldn’t have na lang… oo naman lagi yun sa pagkain weh. Peace.

Nag plano man kami ni Charis uminom ng Milo Shake later at night. Talagang gusto naming sulitin yung 1 day break namin. Back to studying nerds na naman kami nyan pagkatapos.

So, ako unang naligo…tapos si Charis humiga na naman. Napaka tamad nya talaga. Pinipilit ko na nga syang maligo ayaw parin..ang baho tuloy. Nalaman ko na lang nung pagka uwi ko, 1pm pa pala sya nakaligo. Loka loka talaga.

Nakabihis nako and ready to go na. Super lakas ng ulan at nagdadalawang isip nakong pumunta…Naalala ko na lang na I’d rather go to Ikee’s place damped wet than waste my day doing nothing. At inaasahan nya rin yung cookies ko. Hahaha

Nagkamali ako ng pinasukang street papuntang Lacson, kaya medyo mahaba pa ang linakad ko…daladala ko pa naman mga book ko at itong net book ko. Super todo mega over lakas ang ulan. Lumusong nako sa baha. Buti na lang naka-crocs ako. Tapos yung pants ko, soaked na talaga. Feel ko nga babaliktad na yung payong ko! Shockables talaga.

Ayon, nakarating naman ako ng safe at…basang basa. When I peeped through Ikee’s place, I saw her in her pajamas. Haha. Ang cute nga weh! Parang lutang na lutang at hindi pa naliligo ang loka loka.

I couldn’t step in ‘coz basa ako. Nakakahiya naman kung magtutubi pako doon. Ikee lended me her hav’s (havaianas) tapos nakapasok nako. I greeted lola Nelda and handed Ikee my pasalubong.

Umupo ako sa bed near the dinning table, nabasa ko sya kaya nag palit ako ng pants. Lola Nelda assisted me and took my pants to let it dry. So, at home nako…super shorts na suot ko. Maikli pa dun sa suot ni ikee. Hahaha.

Hindi makaligo si Ikee kasi may ginagawa pa yung mga workers nila…ayun, nagtiis muna ako na mabaho siya. Wahahahaha! Yew.

Nakaligo man si Ikee, tapos sabay kaming kumain ng lunch. She kept asking me questions to have conversation. Lutang ako, kay I quite showed disinterest. Siguro, gusto nya ako malibang kaya kinakausap nya ako.

Na-realized ko na may nagbago na pala sakin. Before, I was to make the small talks and kept the conversation going. But now, ako na madalas nagtatapos. Nanibago lang ako kay Ikee kasi, kinakausap na nya ako ng kusa. Dati, I thought that wouldn’t happen.

Kinakamusta nya naman ako and about my new set of friends…studies ko…and she seem concerned with my “cutting” of classes. She would tell me, “sira ka talaga!” grabeh, naninibago ako.

Tumawag nga pala si Mrs. Gonzales kay Ikee. Tapos kinausap man ako. Grabeh, nahihiya ako tapos hindi ako makapagsalita. She told me to stay for a night in Ikee’s place para masamahan si Ikee. Then I declined. Wala kasi akong dalang gamit! Saying! Joke…dahil kasi nahihiya ako. Toink. Ang gulo ko.

Tinatanung man ni Lola Nelda yung mga iba kong kasma sa condo. Tapos super interview. Sinabi nya nga paborito nya daw ako tapos ako lang kilala nyang friend ni Ikee. Syempre, flattered ako ng bongga!

Ayun, ang dami ding tanong sakin ni Lola Nelda. Kinuha nya nga number ko nung late afternoon when I was about to leave.

Nag-read ako ng books while Ikee was studying. Gumawa man ako home works to do something productive and again, don’t waste the day.

Nag-internet si Ikee, tapos nanuod ako. Haha. But I wasn’t sure if I could hack their internet kaya nanuod muna ako. So, nag-ym si Ikee. Nag-chat sya with Dane and Pat, who happens to be a “Reyes” too. Naki-epal naman ako, tapos I said hello to both of them online. Tapos , sinisiraan ako ni Ikee sakanila, ang bully niya talaga. Tapos she kept warning me not to get close to her. As in super conscious ako tuloy sa distance. Bawal kami magdikit…kasi daw mainit! Pambihirang mood swings o!

Kanina mabait, ngayon nagging masungit. Rawr. Wag nyo sya papakainin ng cookies. I got bored watching her….I mean watching her configure the Eleap home work thingy nya…

So, I tried to hack their internet so I could enjoy too. Gifted with amazing knowledge in hacking, I hacked their internet and I was able to have access in it. Nagulat si ikee dahil nakita nya online na rin ako sa ym. Tapos wireless pako. Wahahaha! Naloka yung tao sa kakatanong kung pano ko nagawa. I explained, pero hindi nya naman mag-gets. Pinahirapan lang ako. Tapos bumait ulit sya, kasi interested sya sa nagawa ko.

Ayon, kumain naman kami ng pancit for merienda. After non, nag watch na lang kami ni Lola Nelda nung drama rama sa hapon sa GMA yung kay Maxene Magalona…while Ikee was busy printing her home works.

Tapos, nag join man sya samin. Super interview na naman si Lola Nelda. And she reminded me about the LSC days…aww. So much for the drama, nag review na si Ikee nung Theology nya…tapos nagpaturo pa sya sakin ng something about that. Naging masungit na ulit sya tapos I was worrying how could I go home ‘coz it’s raining men! Ooops, raining.

Malapit na rin mag 5pm kaya I should get ready going home. Lola Nelda was still insisting me to stay for a night with Ikee. And of course, I declined. A day was enough, a night was too much.

Since masungit na ulit si Ikee, hindi ko na siya kinausap. Pero she would ask me something naman pag tahimik nako. Weird nya talaga. If I would answer, sasabihin nya, maingay ako. Hirap naman o.

Tapos, sinumpong na talaga, sabi ba naman eh:
“nakadalawang meals kana nga weh, umalis ka na.”

--dude, exact words yan. Hindi ko makalimutan. Pero hindi ako tinablan, I stayed for a little longer. Haha. Distraction ata ako sa pag rreview nya ng theology. Akala ko, I’m a big help…kasi I give her answers. Instant answers.

Ayun, dry na ang pants ko. It was still raining. I packed up. Lola Nelda helped me and walked me home while Ikee stayed at her place studying.

No exchanged of dialogues before I went home, no smiles, no—nothing. Just a simple wave goodbye from me and a turned off back from her. Rewind.
Binalik ko muna yung hav’s nya tapos kinuha ko pa yung payong ko before yung moment emo effect. Take note, umuulan pa! dagdag sa drama! Wahahaha

Upon reaching the Asturias street, Ikee phoned Lola Nelda asking for her Theology quiz pad…she thought nasama sa gamit ko. Tapos, nag-check pako ng gamit sa middle na street, umuulan pa pero ginawa ko yun simply for her. Tapos, nag call ulit sya. Nakita na nya pala. Wala na syang sinabing iba kundi,

“sam.thanks. goodbye, ingat ka!”

Oha, happy ending parin ang drama!

Syempre, hindi naman ito mababasa ni Ikee kaya malakas ang loob kong isulat ito. Umabot kaya itong post na to ng four pages sa Word Document.

Tapos noong araw din na yon nangyari yung sleep talking ko saying, “ikee…”


-S.Reyes